dsc02765.jpg

Why

Investeren in verduurzamen

De maatschappelijke druk op woningeigenaren om hun woningen te verduurzamen neemt met de dag toe. Zo heeft Nederland zich verbonden aan het Klimaatakkoord van Parijs (2015). De doelstellingen op het gebied van CO2-reductie die hieruit voortvloeien moeten voor een groot deel gerealiseerd worden door het energiezuiniger maken van de bestaande Nederlandse woningvoorraad.

De overheid stimuleert al enige tijd via convenanten, subsidies en wetgeving vastgoedeigenaren om de gebouw gebonden warmtevraag te reduceren. Daarbij richt zij zich in eerste instantie op professionele vastgoedeigenaren omdat die via brancheorganisaties goed aanspreekbaar zijn, grootschalig te werk kunnen gaan en van hen slagkracht wordt verwacht. De overheid heeft bijvoorbeeld met Aedes, de branchevereniging van woningcorporaties, een convenant gesloten waarin de corporatiesector heeft beloofd haar woningvoorraad -die nu een gemiddelde energielabel D heeft- te verbeteren naar een energielabel B in 2020. Particuliere verhuurders hebben aangegeven om voor 2020 minimaal label C te halen voor 80% van hun woningen.

De rijksoverheid is echter ontevreden met de voortgang van de verduurzaming van de bestaande woningvoorraad. Het huidige tempo is -veel- te laag om de Nederlandse klimaatdoelstellingen uit het Klimaatakkoord van Parijs te halen. Alle signalen wijzen op toenemende druk vanuit de rijksoverheid om het tempo op te voeren. Inmiddels roeren ook banken zich. Bancaire financiering van niet-duurzaam beleggingsvastgoed zal op termijn lastig of zelfs geheel niet meer mogelijk zijn.

Voor professionele woningeigenaren zoals woningcorporaties en institutionele beleggers is het dus noodzakelijk om verduurzaming tot speerpunt van hun beleid te maken en er een hoge prioriteit aan te geven.

In Nederland heerst het beeld dat investeren in verduurzaming duur is. Dit beeld komt voort uit de gangbare praktijk waarbij verduurzaming gecombineerd wordt met andere renovatie-investeringen. Ook zijn de duurzaamheidseisen vaak te hoog gegrepen en bijbehorende maatregelen niet effectief.

Verduurzamingsmethodiek Tsavo

Tsavo heeft een verduurzamingsmethodiek ontwikkeld waarmee naoorlogse woningen met een label E, F of G voor gemiddeld 15.000 euro aan investeringskosten per woning naar een label A, B of C gebracht kunnen worden. De toename in woningwaarderingspunten die met deze verbetering van het energielabel samenhangt, maakt een verhoging van de maandhuur mogelijk van ca. 100 euro. Het aanvangsrendement van deze duurzaamheidsinvestering is 8%.

Voor de zittende huurder van deze woningen betekent de ingreep dat het wooncomfort sterk verbetert terwijl de totale woon- en energielasten niet hoger uitvallen. De maximale huurgroeipotentie die deze duurzaamheidsinvestering met zich meebrengt, kan worden gerealiseerd bij huurdermutatie en bij de jaarlijkse huurverhoging.

Ik wil meer weten